Bishop Paprocki on SSPX: "The Society of St. Pius X is now basically another Protestant sect that thinks they are right and the pope is wrong”
Excellenz haben offensichtlich keine Ahnung vom Protestantismus, und weiß offensichtlich nicht, dass sein geliebter Papst Franziskus eine Lutherstatue im Vatikan aufgestellt ihn als großartig bezeichnet hat und den Ketzer noch kanonisieren wollte; na vielleicht erfüllt ihm sein Nachfolger seinen Wunsch.
Teraz sobie lefebrianie papieżem ogłoszą Davida I teologkatolicki.blogspot.com/2026/02/papiez-dawid…
wenigstens eröffnen sie kein bisto auf dem dach des petersdoms
Kościół i papieże po II Soborze cz.1:
Papież - heretyk.Protestanci błogosławią Bergoglio:
youtube.com/watch?v=Zwyoq9AURWc
Bergoglio : Przestrzeganie wszystkich 10 Przykazań Bożych jest grzechem - Szaleństwo !
youtube.com/watch?v=poAysAKgVeA
Papież Franciszek heretyk.
youtube.com/watch?v=Q3i_EfJxaBE
Bergoglio nagradza morderczynię i homoseksualistkę honorami pontyfikalnymi
youtube.com/watch?v=9D1kuibcudM
Satanistka / kanibalistka przemawia na forum w Watykanie
youtube.com/watch?v=21N0JbDVjl8
Bergoglio i jego fałszywa ewangelia
youtube.com/watch?v=yq9UKvD5Vb4
BERGOGLIAŃSKI KAPŁAN ODMAWIA KOMUNII WIERNEJ NA KOLANACH - SANKTUARIUM FATIMA 2020
youtube.com/watch?v=woxzUxQpfhw
DEMON MOLOCH wystawiony w Rzymie za pozwoleniem WATYKANU
youtube.com/watch?v=1Aat0zIn73I
Bergoglio zbezcześcił Bazylikę św. Piotra i intronizował boginię płodności Amazonii
youtube.com/watch?v=4Xuzx12WXTY
NIGDY NIE BYŁO CZEGOŚ TAKIEGO w Bazylice św. Piotra
youtube.com/watch?v=3XhtrZ3gZRA
Tak wygląda obecnie ołtarz w kościele Św. Maryi w Transpontinie koło Watykanu
youtube.com/watch?v=UQKPx5gM41U
Żmija w Watykanie / o tym jak Bergoglio broni grzech
youtube.com/watch?v=Bl2gM90jCGE
Zapowiedź Amazonii / Demoniczne maski pojawiają się podczas mszy biskupiej
youtube.com/watch?v=bHmnbv9O8JI
Wielkanoc we włoskim kościele / Witamy w cyrku !
youtube.com/watch?v=wIrcEBdqKS8
Bishop Thomas Paprocki of Springfield called the SSPX 'another Protestant sect' in a video addressed to his diocese last week.
Conservative leaning prelates who have been shamelessly quiet during the past 13 years are now strategically activated to bash SSPX. Another sign that the evil sect in Vatican is scared of Church Remnant!
"qui pense que le pape a tort" =
Parce que le pape a raison quand il organise au Vatican une procession à l'idole précolombienne Pachamama ?
Il a raison quand il dit que "le pluralisme des religions est sage volonté divine" ?
Il a raison quand il propose la bénédiction des couples de même sexe et irréguliers ?
Il a raison quand il professe à la face du monde que "toutes les religions sont un chemin vers Dieu" ?
Il a raison quand il met sur un pied d'égalité bouddhisme, islam, judaïsme et religion catholique ?
Il a raison quand il dit que l'islam en adéquation avec le coran est religion de paix ?
Il a raison quand il veut limiter au plus (voire supprimer) le rite Tridentin ?
Il a raison quand il engueule une pauvre femme au motif d'avoir converti un indien païen au Christ au lieu de l'avoir laissé grandir dans sa foi originelle ?
Kościołowi posoborowemu bliżej do kościoła luterańskiego, gender'owskiego czy judeochrześcijańskiego, niźli tradycyjnego katolickiego. Wystarczy przeanalizować fakty, okoliczności ...
"Sobór Watykański II był najważniejszym wydarzeniem Kościoła katolickiego w XX wieku. Został on zainicjowany przez Jana XXIII 11 października 1962 roku, a zamknięty przez Pawła VI 8 grudnia 1965 roku. Wbrew oczekiwaniom i nadziejom wielu, okres po tym wielkim wydarzeniu nie był dla Kościoła „wiosną”, lecz – jak sam Paweł VI i jego następcy uznali – okresem bezprecedensowego kryzysu i trudności, zwłaszcza w sferze doktrynalnej i liturgicznej. Po Soborze Watykańskim II w Kościele wybuchła ożywiona debata interpretacyjna.
Lektura książki pomoże czytelnikowi zrozumieć obecne wyzwania stojące przed Kościołem katolickim, sześćdziesiąt lat po otwarciu Soboru, który nigdy nie został całkowicie zamknięty. Roberto de Mattei podchodzi do debaty z perspektywy historyka, poprzez rygorystyczną rekonstrukcję wydarzenia, jego korzeni i konsekwencji, opartą głównie na dokumentach archiwalnych, pamiętnikach, korespondencji i świadectwach wielu jego bohaterów.
Autorem książki jest prof. Roberto de Mattei – wybitny włoski historyk, specjalista w zakresie historii chrześcijaństwa i Kościoła, wykładowca akademicki oraz wiceprezydent Włoskiej Narodowej Rady Badań Naukowych. Jego monumentalne dzieło to rezultat dogłębnych badań, analizy źródeł soborowych oraz szerokiego kontekstu historycznego, w jakim obradował Sobór.
To książka, która prowokuje do refleksji, przywraca głos faktom i przedstawia Vaticanum II z perspektywy, która wciąż wzbudza żywe zainteresowanie zarówno wśród teologów, duchownych, jak i świeckich."
It's good for the SSPX. Now Rome might just revise Vatican II, which states that the Hindus "are on a loving, trusting flight toward God." Since the SSPX are Catholic in every way, except the Pope's excommunication, they must be on an even more loving, more trusting flight toward the true God, and not the many gods those poor Hindus worship.
“By disobeying the pope & rejecting the teachings of the Second Vatican Council, the Society of St. Pius X is now basically another Protestant sect that thinks they are right & the pope is wrong”
Bishop Paprocki: SSPX ‘basically another Protestant sect’ now
Such a looney take is uncharacteristic of Bishop Paprocki. The video on YouTube has 1100 comments, mostly negative. youtube.com/watch?v=qb-WvuKheCo
On the other hand, Bishop Paprocki, originally a priest of the Archdiocese of Chicago, had been Chancellor under Cardinal Bernardin.
My sme vraj svätí a oni sú len všetko zlé = žijete vo veľkom sebaklamstve! FSSPX nežiadali o 4 homosobáše, ale o normálny chod spoločenstva, a dali ste im surovo kyjakmi po hlavách okrem iného neľudského...
Arcivescovo Carlo Maria Viganò
„Stav núdze vyplýva zo skutočnosti, že muži, ktorí držia Rím, sa vedome, dobrovoľne a metodicky zaviazali nahradiť katolícke náboženstvo iným náboženstvom. Je to preto, že nepriateľ je na mieste, kde núdza existuje; je to preto, že je stále tam, že pretrváva; a je to preto, že ho niekto odmieta pomenovať ako nepriateľa, že človek žasne, od jedného tribúna k druhému, že sa nič nezlepšuje. Pokiaľ konzervatívne kruhy naďalej vnímajú ničiteľov Cirkvi ako zle informovaných partnerov, budú naďalej prehrávať bitku, ktorú odmietajú priznať ako vojnu. Sviatosti z 1. júla nevytvorili roztržku: po druhýkrát si všimli roztržku, ktorú iní dovršili – tí, ktorí z Ríma ničia Cirkev, ktorú majú strážiť. Prestaňme ich teda zdvorilo žiadať o slobodu konať dobro a spomeňme si na heslo, ktoré slúži ako program: ani schizma, ani podriadenosť hrobárom – vernosť večnému Rímu proti jeho obyvateľom.“
Kardinál Ratzinger/pápež Benedikt XVI. o FSSPX: „Musíme sa zamyslieť nad touto skutočnosťou: že veľký počet katolíkov, ďaleko za úzkym kruhom Bratstva Lefebvreho, vníma tohto muža ako vodcu v istom zmysle, alebo aspoň ako užitočného spojenca. Nebudeme všetko pripisovať politickým motívom, nostalgii alebo kultúrnym faktorom menšieho významu. Tieto príčiny nedokážu vysvetliť príťažlivosť, ktorú cítia aj mladí, a najmä mladí, ktorí pochádzajú z mnohých úplne odlišných národov a sú obklopení úplne odlišnými politickými a kultúrnymi realitami. V skutočnosti ukazujú z akéhokoľvek hľadiska obmedzený a jednostranný pohľad; ale niet pochýb o tom, že takýto jav by bol nepredstaviteľný, keby tu nepôsobili dobré prvky, ktoré vo všeobecnosti nenachádzajú dostatočnú príležitosť žiť v dnešnej Cirkvi. Z týchto dôvodov by sme mali túto záležitosť vnímať predovšetkým ako príležitosť na spytovanie svedomia. Mali by sme si dovoliť položiť základné otázky o nedostatkoch v pastoračnom živote Cirkvi, ktoré tieto udalosti odhalili. Takto budeme...“ byť schopní ponúknuť miesto v Cirkvi tým, ktorí ho hľadajú a žiadajú, a uspieť v zničení všetkých dôvodov pre schizmu. Takúto schizmu môžeme urobiť bezvýznamnou obnovou vnútorných skutočností Cirkvi.“
Bulla Quo primum tempore św. Piusa V
Ustanowienie Wiecznego Kanonu Mszy św.
Konstytucja Apostolska Jego Świątobliwości Papieża św. Piusa V z 14 lipca 1570 r.
Pius, Biskup, Sługa Sług Bożych, na wieczną rzeczy pamiątkę
Do Naszych Czcigodnych Braci: Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów, i innych Miejscowych Ordynariuszy w Pokoju i Łączności ze Stolicą Apostolską
Czcigodni Bracia, zdrowie i Błogosławieństwo Apostolskie!
Po wyniesieniu Nas na tron apostolski, z zadowoleniem skoncentrowaliśmy Nasz umysł i energię, i skierowaliśmy wszystkie Nasze myśli na kwestię zachowania nieskazitelnym publicznego kultu Kościoła; i dołożyliśmy starań, z Bożą pomocą, wszelkimi środkami naszej władzy, do osiągnięcia tego celu.
Zważywszy, iż, pośród innych dekretów Świętego Soboru Trydenckiego, powierzono nam również obowiązek zrewidowania i ponownego wydania świętych ksiąg, a mianowicie Katechizmu, Mszału i Brewiarza; i zważywszy, że z woli Bożej wydaliśmy Katechizm dla nauczania wiernych oraz gruntownie zrewidowany Brewiarz, następnie, dla właściwego wywiązania się z Boskiego Urzędu, aby Mszał i Brewiarz były w doskonałej harmonii, co jest prawe i właściwe (uznając, iż jest zupełnie stosownym, aby w Kościele był jeden tylko odpowiedni rodzaj psalmodii1 i jeden jedyny ryt odprawiania Mszy św.), uznaliśmy za konieczne natychmiast skierować Naszą uwagę na to, co jeszcze pozostało do zrobienia, a mianowicie, przeredagowanie Mszału tak szybko, jak to tylko możliwe.
Postanowiliśmy więc przekazać to zadanie wybranemu komitetowi uczonych; a oni, porównując na każdym etapie swojej pracy i z najwyższą uwagą starożytne kodeksy z Naszej Watykańskiej Biblioteki oraz odpowiednie (oryginalne lub poprawione) kodeksy z innych źródeł, konsultując to ponadto z pismami uznanych starożytnych autorów, którzy zapisali nam w testamencie treści dotyczące odprawianych świętych rytów, odtworzyli w ten sposób sam Mszał w pierwotnej formie i rycie świętych Ojców. Gdy efekty tej pracy zostały poddane dokładnemu rozpatrzeniu, a następnie poprawieniu, wówczas My, po głębokim rozważeniu, nakazaliśmy, iż końcowy ich wynik będzie bezzwłocznie wydrukowany i wydany w Rzymie, tak aby wszyscy mogli cieszyć się owocami tej pracy: aby księża wiedzieli jakich modlitw używać, oraz jakich odtąd, przy odprawianiu Mszy św., rytów i ceremonii przestrzegać.
Dlatego więc, aby wszyscy i wszędzie zaadaptowali i przestrzegali tego, co zostało im przekazane przez Święty Kościół Rzymski, Matkę i Nauczycielkę wszystkich innych Kościołów, będzie odtąd bezprawiem na zawsze w całym świecie chrześcijańskim śpiewanie albo recytowanie Mszy św. według formuły innej, niż ta przez Nas wydana; nakaz ten ma zastosowanie do wszystkich kościołów i kaplic, patriarchalnych, kolegialnych i parafialnych, świeckich bądź należących do zgromadzenia religijnego, czy to męskiego (włączając w to wojskowe) czy żeńskiego, w których Msze św. winny być śpiewane głośno w prezbiterium lub recytowane prywatnie, zgodnie z rytami i zwyczajami Kościoła Rzymskiego; ma to zastosowanie nawet wówczas, jeżeli wymienione kościoły zostały w jakikolwiek sposób zwolnione, czy to przez indult Stolicy Apostolskiej, czy przez zwyczaj, przywilej, lub nawet przez przysięgę lub zatwierdzenie Stolicy Apostolskiej, lub też jeżeli ich prawa i swobody były zagwarantowane w jakikolwiek inny sposób; zachowując tylko te, gdzie praktyka odprawiania Mszy św. w inny sposób była przyznana ponad 200 lat temu wraz z jednoczesnym utworzeniem i zatwierdzeniem kościoła przez Stolicę Apostolską, oraz te, które zachowały podobny zwyczaj nieprzerwanie przez okres nie mniej niż 200 lat; w których to przypadkach w żaden sposób nie odwołujemy ich ww. przywilejów lub zwyczajów.
Mimo to, jeżeli ten Mszał, który uznaliśmy, iż jest godzien wydania, bardziej odpowiada tym ostatnim, niniejszym pozwalamy im na odprawianie Mszy św. zgodnie z tym rytem, pod warunkiem uzyskania zgody ich biskupa lub prałata, oraz całej kapituły, i niezależnie od innych warunków. Wszystkim innym ww. kościołom zakazuje się używania innych mszałów, które należy zupełnie i w całości wycofać; i przez tę obecną Konstytucję, która będzie mieć moc prawną po wsze czasy, nakazujemy i polecamy, pod groźbą kary Naszego gniewu, aby nic nie było dodane do Naszego nowo wydanego Mszału, nic tam pominięte, ani cokolwiek zmienione.
W szczególności, nakazujemy każdemu patriarsze, administratorowi i innym osobom jakiejkolwiek kościelnej godności, choćby był to kardynał Świętego Kościoła Rzymskiego lub posiadacz jakiegokolwiek innego stopnia lub stanowiska, a nakazujemy im to na mocy świętego posłuszeństwa, aby śpiewali bądź recytowali Mszę św. zgodnie z rytem, sposobem i normą niniejszym przez Nas ustanowioną, a tym samym zaprzestali i całkowicie zaniechali wszystkich innych rubryk i rytów innych mszałów, niezależnie jak dawnych, do których przestrzegania byli przyzwyczajeni, i aby nie dopuszczali myśli o wprowadzaniu do odprawiania Mszy św. jakichkolwiek ceremonii lub recytowania jakichkolwiek innych modlitw, niż te zawarte w Mszale.
Ponadto, na mocy treści niniejszego aktu i mocą Naszej Apostolskiej władzy, przyznajemy i uznajemy po wieczne czasy, że dla śpiewania bądź recytowania Mszy św. w jakimkolwiek kościele, bezwzględnie można posługiwać się tym Mszałem, bez jakichkolwiek skrupułów sumienia lub obawy o narażenie się na karę, sąd lub cenzurę, i że można go swobodnie i zgodnie z prawem używać. Żaden biskup, administrator, kanonik, kapelan lub inny ksiądz diecezjalny, lub zakonnik jakiegokolwiek zgromadzenia, jakkolwiek nie byłby tytułowany, nie może być zobowiązany do odprawiania Mszy św. w inny sposób, niż przez Nas polecono. Podobnie nakazujemy i oznajmiamy, iż nikt nie może być nakłaniany bądź zmuszany do zmieniania tego Mszału; a niniejsza Konstytucja nigdy nie może być unieważniona lub zmieniona, ale na zawsze pozostanie ważna, i będzie mieć moc prawną, pomimo wcześniejszych konstytucji lub edyktów zgromadzeń prowincjalnych bądź synodalnych, i pomimo zwyczajów ww. kościołów, ustanowionych bardzo dawnym lub odwiecznym nakazem, zachowując tylko zwyczaje mające ponad 200 lat.
W konsekwencji, z Naszej woli i mocą tej samej władzy, zarządzamy, iż jeden miesiąc po opublikowaniu tej Naszej Konstytucji i Mszału, księża Kurii Rzymskiej będą zobowiązani do śpiewania bądź recytowania Mszy św. zgodnie z niniejszym; inni na południe od Alp, po trzech miesiącach; ci, którzy mieszkają za Alpami, po sześciu miesiącach lub tak szybko, jak tylko Mszał będzie dostępny.
Ponadto, aby wymieniony Mszał był zachowany od skazy i utrzymany wolny od defektów i błędów, karą za nieprzestrzeganie niniejszego w przypadku wszystkich drukarń na obszarze bezpośrednio lub pośrednio podległym Nam, bądź Świętemu Kościołowi Rzymskiemu, będzie konfiskata ich książek i grzywna w wysokości 100 dukatów w złocie płatna ipso facto do Apostolskiego Skarbca.
W przypadku siedziby w innych częściach świata, karą będzie ekskomunika latae sententiae i inne kary według Naszego uznania; i mocą Naszej Apostolskiej władzy i zgodnie z brzmieniem tego dokumentu, zarządzamy, iż nie wolno im ośmielić się, albo dopuścić myśli o wydrukowaniu, wydaniu lub sprzedaży, lub w jakikolwiek inny sposób przyczynić się do dostarczenia takich ksiąg, bez Naszego potwierdzenia i zgody, lub bez wyraźnej zgody Komisarza Apostolskiego dla wymienionych rejonów świata, który będzie w tym celu przez Nas wyznaczony. Każda z wymienionych drukarń musi otrzymać od ww. Komisarza Mszał standardowy, który będzie służyć jako wzorzec kolejnych kopii, które, gdy zostaną wykonane, muszą być porównane ze wzorcem i wiernie się z nim zgadzać, nie różniąc się w żaden sposób od pierwowzoru wydrukowanego w Rzymie.
Ale, ponieważ trudno byłoby przesłać niniejszą Konstytucję do wszystkich części świata i powiadomić jednocześnie wszystkich zainteresowanych, zarządzamy, iż będzie ona, jak zwykle, rozwieszona na drzwiach Bazyliki Księcia Apostołów, na drzwiach Apostolskiej Kancelarii i na końcu Campo da Fiori; ponadto nakazujemy, że drukowane kopie niniejszego dokumentu, potwierdzone przez notariusza i poświadczone pieczęcią funkcjonariusza kościelnego, będą posiadać tę samą niebudzącą wątpliwości ważność, gdziekolwiek w każdym kraju, który chciałby wystawić publicznie niniejszy Nasz tekst.
Podobnie, nikomu nie wolno naruszyć lub nierozważnie zmienić tego tekstu Naszego zezwolenia, ustanowienia, nakazania, polecenia, skierowania, przyznania, indultu, deklaracji, woli, dekretu i zakazu. Ktokolwiek by ośmielił się tak uczynić, niech wie, iż naraża się na gniew Boga Wszechmogącego oraz błogosławionych Apostołów Piotra i Pawła.
Dan u Świętego Piotra w Rzymie, w roku tysiąc pięćset siedemdziesiątym Wcielenia Naszego Pana, dnia czternastego lipca, piątego roku Naszego Pontyfikatu.
P. P. Pius V
youtube.com/watch?v=lLgIJy5SawM