Panie Jezu, zanurzam w Twojej Przenajdroższej Krwi cały ten rozpoczynający się dzień, który jest darem Twojej nieskończonej miłości. Zanurzam w Twojej Krwi siebie samego. Wszystkie osoby, które dziś spotkam, o których pomyślę czy w jakikolwiek sposób czegokolwiek o nich się dowiem. Zanurzam moich bliskich i osoby powierzające się mojej modlitwie. Zanurzam w Twojej Krwi, Panie, wszystkie sytuacje, które dziś zaistnieją, wszystkie sprawy, które będę załatwiać, rozmowy, które będę prowadzić, prace, które będę wykonywać i mój odpoczynek. Zapraszam Cię, Jezu, do tych sytuacji, spraw, rozmów, prac i odpoczynku. Proszę, aby Twoja Krew przenikała te osoby i sprawy, przynosząc według Twojej woli uwolnienie, oczyszczenie, uzdrowienie i uświęcenie. Niech dziś zajaśnieje chwała Twojej Krwi i objawi się jej moc. Przyjmuję wszystko, co mi dziś ześlesz, ku chwale Twojej Krwi, ku pożytkowi Kościoła św. i jako zadośćuczynienie za moje grzechy, składając to wszystko Bogu Ojcu przez wstawiennictwo Maryi. Oddaję siebie samego do pełnej dyspozycji Maryi, zawierzając Jej moją przeszłość, przyszłość i teraźniejszość, bez warunków i bez zastrzeżeń. Amen.
Uważajmy na pytania, które stawiają nam inni. Nieraz nie chodzi w nich wcale o prawdę, ale o realizację niecnych zamiarów... Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: „Kto ty jesteś?” On wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: „Ja nie jestem Mesjaszem”. Zapytali go: „Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?” Odrzekł: „Nie jestem”. „Czy ty jesteś prorokiem?” Odparł: „Nie!” Powiedzieli mu więc: „Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?” Odpowiedział: „Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz”. A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: „Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?” Jan im tak odpowiedział: „Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała”. …Więcej
153 lat temu, 2 stycznia 1873, urodziła się "ZŁODZIEJKA ŁASK" - św. Teresa z Lisieux, francuska zakonnica, karmelitanka bosa, Doktor Kościoła (zm. 1897)
Gdy 740 dzieci umierało na morzu, a wszystkie państwa świata mówiły „nie”, jeden człowiek — mający wszelkie powody, by milczeć — powiedział „tak”. Był rok 1942. Statek dryfował po Morzu Arabskim jak pływająca trumna. Na pokładzie znajdowało się 740 polskich dzieci. Sieroty. Ocaleni z radzieckich obozów pracy, gdzie ich rodzice zmarli z głodu i zimna. Uciekli przez Iran, by odkryć coś gorszego niż niewola: nikt ich nie chciał. Imperium Brytyjskie — najpotężniejsza siła tamtych czasów — odmówiło im wstępu do wszystkich portów indyjskiego wybrzeża. „To nie nasz problem. Płyńcie dalej”. Dzieciom kończyło się jedzenie. Leki. Czas. Dwunastoletnia Maria trzymała za rękę swojego sześcioletniego brata. Umierająca matka poprosiła ją o jedno — żeby go chroniła. Ale jak chronić, gdy cały świat się odwraca? Wtedy wieść dotarła do niewielkiego pałacu w Gudżaracie. Maharadża Jam Saheb Digvijaysinhji był drobnym władcą w skali imperium. Brytyjczycy kontrolowali jego porty, gospodarkę …Więcej
Moim mężem jest syn żołnierza Andersa prześladowany okrutnie w Polsce , ale i w Wielkiej Brytanii będący na marginesie , andersowcy nie byli dopuszczeni na paradę zwycięstwa w Londynie . Chciałam dać takie świadectwo historyczne . Jeszcze żyją ludzie , którzy pamiętają z opowieści rodzinnych wiele faktów , jestem wśród nich
Oddać Świętej Bożej Rodzicielce - siebie, Kościół, świat, by ochronić najcenniejsze dobro Rozpoczynamy Nowy Rok naszego życia na Ziemi. Co przede wszystkim należy uczynić w takim dniu? – Myślę, że należy zadbać o to, by kolejny odcinek drogi i czasu był dla nas pomyślny; by nie stało się nic złego ani nam samym, ani naszym bliskim, ani Kościołowi. Powiedziałem „zadbać o to”! Ale czy jest w naszej mocy uchronić przed złem i szkodą to cenne dobro, jakim jest każdy, każda z nas? Kościół, „nośnik” wielkiej wiedzy o człowieku, każe nam dzisiaj z wiarą wypowiadać te słowa: Niech cię Pan błogosławi i strzeże. Niech Pan rozpromieni oblicze swe nad tobą, niech cię obdarzy swą łaską. Niech zwróci ku tobie oblicze swoje i niech cię obdarzy pokojem. Tak będą wzywać imienia mojego nad Izraelitami, a Ja im będę błogosławił (Lb 6,22-27) . – Wierzymy, że modląc się w taki sposób stajemy się uczestnikami Bożego działania, o którym mówi powyższe błogosławieństwo. Wzrasta nasze zawierzenie …Więcej
''Święta Boża Rodzicielka zna skalę zagrożenia naszego pokolenia i wie też dobrze, że do Niej należy zwycięstwo. Zwycięstwo Niepokalanego Serca Maryi pewno (słusznie) kojarzymy z Orędziem z Fatimy, ale biblijne korzenie tej obietnicy sięgają zarówno pierwszej jak i ostatniej księgi Pisma świętego (por. Rdz 3, 14-15; Ap 12, 1-18).''
Dzisiejsza uroczystość kończy Oktawę Narodzenia Pańskiego. Jest to najstarszy obchód ku czci Matki Bożej znany w Kościele. HYMN Brama wszelkiej łaski pełna Otworzyła się przed Królem, A gdy Chrystus przez nią przeszedł, Znów zamknęła się na zawsze. Syn Jedyny Najwyższego, Stwórca świata, Mocarz wielki, I Kościoła Oblubieniec Stał się Dzieckiem czystej Matki. On jest chlubą Rodzicielki, A nadzieją wieczną dla nas; Jak biblijny kamień z góry Przyszedł świat obdarzyć łaską. Niech się cieszy każdy człowiek, Dzisiaj bowiem Zbawca ludzi Przybył światu na ratunek, By odkupić tych, co stworzył. Chwała, cześć i uwielbienie Chrystusowi, Słowu Ojca, Zrodzonemu przez Dziewicę, Która z Ducha Go poczęła. Amen.
W Kościele 1 stycznia obchodzony jest jako Światowy Dzień Pokoju. Z tej okazji papież kieruje do nas swoje orędzie. Po południu można odprawić okolicznościowe nabożeństwo w intencji pokoju. Na zakończenie Eucharystii można też odmówić Modlitwę papieża św. Pawła VI o …Więcej
Koniec roku zawsze jest dobrą chwilą na podsumowania, wspomnienia i wnioski. Dobrze jest postawić sobie pytanie: co ten rok ze mną zrobił? Ale zaraz potem refleksja zamienia się w rachunek sumienia i pojawia się pytanie: co ja zrobiłem z czasem, który był mi dany? Czas nie jest tylko czymś, co mija. Czas pracuje. Zostawia ślad w myśleniu, w relacjach, w sumieniu. Może człowieka kształtować, ale może też go zużywać. Można przeżyć rok intensywnie, a jednocześnie nie zrobić ani jednego kroku do przodu. Można też przejść przez doświadczenia bolesne, a mimo to wyjść z nich bardziej dojrzałym. Pytanie więc nie brzmi: ile się wydarzyło? lecz: kim się stałem? Miniony rok mógł mnie nauczyć cierpliwości albo tylko utwierdzić w zniecierpliwieniu. Mógł otworzyć mnie na innych albo zamknąć w jeszcze ciaśniejszym kręgu własnych racji. Mógł pogłębić wrażliwość sumienia albo ją stępić. Czas nie jest neutralny. On albo prowadzi ku wzrostowi, albo odsłania regres, nawet jeśli na zewnątrz wszystko …Więcej
MODLITWA WDZIĘCZNOŚCI I NADZIEI Boże, nasz najlepszy Ojcze, który jesteś Panem czasu i wieczności, który wszystko mądrze stwarzasz i podtrzymujesz w istnieniu, którego wielbią wszystkie Twe stworzenia, przyjmij naszą modlitwę za kończący się rok. Dziękujemy Ci za wszystkie łaski, otrzymane od Ciebie, które pomagały nam wzrastać w świętości. Dziękujemy za tych, których stawiałeś na naszej drodze, by nas prowadzili do Ciebie, pokrzepiali Twoim słowem, umacniali w dobrych postanowieniach i zachęcali do wytrwania w łasce uświęcającej. Dziękujemy za miłość, jakiej doznaliśmy od naszych bliskich. Dziękujemy Ci za dobro, którego doświadczyliśmy i które mogliśmy ofiarować bliźnim. Dziękujemy za wszystkie okazje do czynów miłości braterskiej, za siły i możliwości służenia naszym siostrom i braciom. Dziękujemy za radość każdego dnia, która jest zapowiedzią szczęścia, jakie przygotowałeś nam w swoim królestwie. Dziękujemy również za to, że w cierpieniach, porażkach, trudach i …Więcej
Otwarte drzwi, otwarte serce – o co tak naprawdę chodzi w wizycie duszpasterskiej? W naszym polskim krajobrazie zima to nie tylko czas śniegu i długich wieczorów, ale także czas, kiedy w wielu naszych domach rozlega się dźwięk dzwonka, a w drzwiach staje kapłan. Wizyta duszpasterska, potocznie zwana kolędą. Dla jednych to piękna tradycja, na którą czekają z radością. Dla innych – powiedzmy sobie szczerze – moment pewnego stresu, pośpiesznego sprzątania czy zastanawiania się: „o co ksiądz zapyta?”. Czasami, w natłoku codziennych spraw i medialnego szumu, gubimy sens tego spotkania, sprowadzając je do przykrych stereotypów czy kwestii materialnych. Dlatego dzisiaj chciałbym Was zaprosić do spojrzenia na kolędę oczami wiary i serca. Spróbujmy na chwilę zapomnieć o tym, czy podłoga lśni idealną czystością, i odsuńmy na bok temat „koperty”, który tak często niesprawiedliwie przysłania istotę rzeczy. Kiedy kapłan przekracza próg naszego mieszkania, wypowiada słowa: „Pokój temu domowi …Więcej
U nas od kilku lat /po plandemii/ nie było prawdziwej kolędy , było coś innego czego nie będę krytykować , bo były Msze . W tym roku jest możliwość zaproszenia do domu i to uczynimy . Kolęda u nas w Międzylesiu jest na zaproszenie księdza . Cieszę się , że kapłan pobłogosławi dom i pewnie naszym gościom , którzy tego błogosławieństwa potrzebują . Od zaprzyjaźnionego kapłana dowiedziałam się , że ksiądz błogosławi wszystko podczas kolędy , każdy przedmiot. Nasze domy mają swoje historie.
Modlitwa przebłagalna za kończący się rok 2025 Najświętsze Serce Jezusa, Serce Syna Bożego, otwarte na Krzyżu, z którego wypłynęły Krew i Woda na odkupienie świata — stajemy przed Tobą u kresu roku 2025 w prawdzie o sobie, bez usprawiedliwień i bez obrony. Panie, Ty znasz każdy dzień tego roku, każdą godzinę, każdą myśl, każde poruszenie serca, które było wierne i każde, które się Tobie sprzeciwiło. My znamy tylko część naszej winy, Ty widzisz ją w całej jej głębi. Przepraszamy Cię, Jezu, za grzechy jawne i ukryte, za te, które pamiętamy, i za te, które zatarły się w naszej pamięci, lecz pozostały raną na Twoim Sercu. Za pychę, która stawiała nas w centrum. Za egoizm, który zamykał nas na innych. Za lenistwo duchowe, które odbierało nam pragnienie świętości. Przepraszamy za modlitwy bez skupienia, za sakramenty przyjmowane bez miłości, za Komunie Święte bez dziękczynienia, za dni przeżyte tak, jakbyś nie był obecny. Wynagradzamy Ci, Najświętsze Serce Jezusa, za obojętność …Więcej
Film „Ministranci” powinien budzić niepokój. Nie rozumiem zachwytu części katolickich publicystów nad filmem „Ministranci” w reżyserii Piotra Domalewskiego i nie chodzi mi o ocenę warsztatu filmowego ani o sprawność narracji. Chodzi o przesłanie, które sączy się z tego obrazu bardzo konsekwentnie i bardzo niebezpiecznie. Nie jest to bowiem żaden rachunek sumienia Kościoła, ani uczciwa próba zmierzenia się z jego słabościami. To kolejna odsłona tej samej opowieści, którą wcześniej przyniosły filmy „Boże Ciało” oraz „Johnny”. To opowieść, która w istocie sięga do myśli Lwa Tołstoja i do jego przekonania, że prawdziwe dobro i zbawienie rodzą się tylko poza Kościołem, a sama instytucja jest jałowa, martwa i niezdolna do przekazywania łaski. Tołstoj redukował chrześcijaństwo do moralnego impulsu, do ludzkiego współczucia i do ośmiu błogosławieństw, odcinając je od sakramentów, od wspólnoty i hierarchii. Kreował się na proroka czystej Ewangelii, choć jego życie rodzinne i …Więcej
Nawet w katolickich filmach przemycają jakieś kłamstwa i przekręty, także trzeba być bardzo ostrożnym i nie przyjmować wszystkiego, bo wróg chce nam wprowadzić zamęt i wiarę osłabić lub odebrać...