Dlaczego katolik nie świętuje chanuki ?
1. Ponieważ opiera się na zmyślonym micie.
Według tej historii, po wypędzeniu greckich Seleucydów przez Machabeuszy, w 164 r. p.n.e. ponownie poświęcili Drugą Świątynię, ponieważ Antioch IV zbezcześcił ją pogańskimi obrzędami i nieczystymi ofiarami. Do zapalenia siedmioramiennego świecznika potrzebna była czysta oliwa z oliwek; jednak wystarczyło jej tylko na jeden dzień. „Cudownie” – oliwa paliła się przez osiem pełnych dni, aż do momentu, gdy można było przygotować nową. Brzmi wspaniale – w czym problem? Księgi Machabejskie 1 i 2, będące częścią Septuaginty, najstarszych źródeł tej historii (I-II wiek p.n.e.), nie wspominają o cudzie zapalenia. Żydowski historyk Józef Flawiusz, współczesny Pawłowi, opowiada tę historię w I wieku n.e. i również nie wspomina o żadnym cudzie związanym z oliwą. Miszna, napisana w III wieku n.e., również nie wspomina o cudzie zapalenia lampy oliwnej. C. również wspomina tę historię, ale również nie wspomina o żadnym cudzie związanym z oliwą. Cud z oliwą pojawia się wieki później w Talmudzie Babilońskim (Szabat 21b), sporządzonym około 700 lat po wydarzeniach. Jest to pierwsza wzmianka o cudzie Chanuki. Jest to ewidentnie średniowieczny dodatek rabiniczny. Nie było „cudu lampy oliwnej” Chanuki.
2. Ponieważ podczas tego święta Żydzi próbowali ukamienować Mesjasza, Jezusa, naszego Pana.
Apostoł Jan opowiada nam, że podczas obchodów tego święta Jezus przechadzał się po świątyni. To właśnie tam, rozmawiając z Żydami, Chrystus objawił swoją boskość: „Ja i Ojciec jedno jesteśmy” (J 10,30). Żydzi natychmiast chwycili za kamienie, aby ukamienować Chrystusa, ale ponieważ nie nadszedł jeszcze czas, „Jezus uszedł im z rąk” (w. 39). Nic w tekście nie wskazuje na to, że Chrystus „świętował Chanukę”, jak twierdzą niektórzy judaizatorzy. Wszystko w tekście mówi nam, że Jezus przybył tam właśnie po to, by rzucić wyzwanie niewierze Żydów, ogłaszając, że jest Bogiem objawionym, dokładnie tym, kim Antioch IV, półtora wieku wcześniej, nazywał siebie „Epifanesem” (objawieniem boskim). Ale Jezus, w przeciwieństwie do Antiocha, był prawdziwie wcielonym Synem Bożym.
3. Ponieważ uświęca to, co Chrystus zniszczył.
Chanuka upamiętnia poświęcenie drugiej świątyni, tej samej świątyni, którą Jezus przyszedł zburzyć (Mt 24,2). A dlaczego ją zburzył? Ponieważ miał zbudować chwalebną, trzecią świątynię o uniwersalnym zasięgu: swoje ciało, którym jest święty Kościół (J 2,21). Chrystus wypełnił Prawo Mojżeszowe, które wymagało lokalnej świątyni, kapłaństwa lewickiego i ofiar ze zwierząt: wszystkie te symbole wskazywały na doskonałe dzieło przebłagania Mesjasza. Gdy Jezus się pojawił i dokonał dzieła przebłagania poprzez swoją śmierć i zmartwychwstanie, te cienie stały się nieaktualne. Powrót do tych cieni i tęsknota za starożytną, fizyczną świątynią to plucie na doskonałe dzieło Chrystusa: tylko bluźnierczy niewierzący chlubią się takimi rzeczami, nigdy chrześcijanie.
4. Ponieważ dąży do podważenia Bożego Narodzenia, które celebruje boskość Chrystusa.
Dianne Ashton w swojej książce *Chanuka w Ameryce* (2013) opisuje, jak Chanuka była stosunkowo mało znaczącym i nieobowiązkowym świętem żydowskim (ponieważ nie opiera się na Torze), które dopiero w ciągu ostatnich 200 lat przekształciło się w święto rywalizujące z Bożym Narodzeniem. Wszystko to za sprawą rabinów. Pod koniec XX wieku organizacje żydowskie, takie jak Amerykański Kongres Żydów (AJC), Liga Przeciwko Zniesławieniu (ADL) i Amerykański Komitet Żydowski (AJC), a także Amerykańska Unia Swobód Obywatelskich (ACLU), wszczęły liczne procesy sądowe w celu kryminalizacji wystawiania szopek na terenach publicznych. Kulminacją była przełomowa sprawa Sądu Najwyższego, Allegheny County przeciwko ACLU of Greater Pittsburgh (1989), w której orzeczono, że same szopki na terenach publicznych stanowią naruszenie konstytucji, podczas gdy lampiony chanukowe nie. Dlatego w większości zsekularyzowanych krajów zachodnich (z założenia) można spotkać huczne obchody Chanuki w miejscach publicznych, którym towarzyszą huczne uroczystości z udziałem polityków i głów państw, ale rzadko można zobaczyć szopkę. Powtórzę: to celowe; toczy się prawdziwa wojna ze wszystkim, co chrześcijańskie w kulturze.
Po co wojna z Bożym Narodzeniem? Proste: z tego samego powodu, dla którego starożytni Żydzi próbowali ukamienować Jezusa podczas Chanuki: ponieważ odrzucają boskość Chrystusa.
Z tych powodów absolutnie odmawiam udziału w tym mitycznym żydowskim święcie. Świętuję Chrystusa, Jego wieczną boskość i Jego prawdziwe człowieczeństwo; Jego śmierć i zmartwychwstanie. On jest wcielonym Słowem Bożym.
Zostawiam was z ostrzeżeniami Apostołów Pana:
– Tytusa 1:10-14:
„Albowiem wielu jest Buntownicy, gadatliwi i zwodziciele, zwłaszcza ci z grupy obrzezanych, którym należy zamknąć usta, bo wzburzają całe rodziny, nauczając rzeczy, których nie powinni nauczać, dla nieuczciwego zysku… Dlatego upominaj ich surowo, aby byli zdrowi w wierze, nie zwracając uwagi na żydowskie baśnie i nakazy ludzi odwracających się od prawdy”.
Kościół Boży: Nie zadawajcie się z niewierzącymi! Sprzeciwiajcie się żydowskim baśniom!
Kto może zrozumieć, niech zrozumie.
żrodło FB tłumacz google
Juan Cortez 19.12.2025
Por qué no celebró Janucá:
1. Porque está basado en un mito fabricado.
Según la historia, después de que los macabeos expulsaron a los seléucidas griegos, rededicaron el segundo templo en el año 164 a. C., ya que Antíoco IV lo había profanado con ritos paganos y sacrificios impuros. Se necesitaba aceite de oliva puro para encender el candelabro de siete brazos, sin embargo, solo había suficiente para arder por un día. "Milagrosamente", ardió durante ocho días completos, hasta que se pudo preparar aceite nuevo. Suena maravilloso: ¿cuál es el problema? Los libros 1 y 2 de Macabeos, parte de la Septuaginta, las fuentes más antiguas de esta historia (siglos I-II a. C.), no mencionan el milagro de la iluminación. El historiador judío Josefo, contemporáneo de Pablo, vuelve a contar la historia en el siglo I y tampoco menciona ningún milagro relacionado con el aceite. La Mishná, escrita en el siglo III d. C., también menciona la historia, pero tampoco hace referencia a ningún milagro relacionado con el aceite. El milagro del aceite aparece siglos más tarde en el Talmud Babilónico (Shabat 21b), compilado aproximadamente 700 años después de los hechos. Esa es la primera referencia al milagro de Janucá. Claramente, esa una adición rabínica medieval. No hubo ningún «milagro de la lámpara de aceite» de Janucá.
2. Porque durante esta fiesta los judíos intentaron apedrear al Mesías, Jesús nuestro Señor.
El Apóstol San Juan nos narra que durante la celebración de esta fiesta, Jesús se paseaba por el templo. Fue ahí, que en una discusión con los judíos, Cristo revela Su divinidad: "Yo y el Padre uno somos" (Juan 10:30). Inmediatamente, los judíos tomaron piedras para lapidar a Cristo, pero como aún no era el tiempo, "Jesús se les escapó de entre las manos" (v. 39). Nada en el texto nos indica que Cristo estaba "celebrando Janucá", como a algunos judaizantes les gusta afirmar. Todo en el texto nos dice que Jesús estaba ahí precisamente para desafiar la incredulidad de los judíos, declarando que era Dios manifestado, precisamente lo que Antíoco IV un siglo y medio antes se había autodenominado, «Epífanes» (una manifestación divina). Pero Jesús, a diferencia de Antíoco, era verdaderamente el Hijo de Dios encarnado.
3. Porque consagra lo que Cristo destruyó.
Janucá celebra la dedicación del segundo templo, el mismo templo que Jesús vino a destruir (Mateo 24:2). ¿Y por qué lo destruyó? Porque Él estaba por construir el glorioso y tercer Templo de alcance universal: Su cuerpo, que es la santa Iglesia (Juan 2:21). Cristo cumplió la Ley mosaica, que requería de un templo localizado, un sacerdocio levítico y sacrificios de animales: todas figuras que apuntaban a la obra perfecta de expiación del Mesías. Una vez que Jesús apareció y cumplió Su obra de expiación con Su muerte y resurrección, estas sombras se volvieron obsoletas. Volver a esas sombras y añorar un templo físico antiguo, es escupir sobre la obra perfecta de Cristo: solo los incrédulos blasfemos se glorían en estas cosas, jamás los Cristianos.
4. Porque pretende socavar la Navidad, que celebra la divinidad de Cristo.
Dianne Ashton en su libro, Hanukkah in America (2013), describe como Janúca era una festividad judía relativamente menor y no obligatoria (ya que no se basa en la Torá), que solo en los últimos 200 años evolucionó hasta convertirse en una celebración que rivaliza con la Navidad. Fue todo por diseño de los rabinos. A finales del siglo XX, organizaciones judías como el Congreso Judío Estadounidense (American Jewish Congress, AJC), Liga Antidifamación (Anti-Defamation League, ADL), Comité Judío Estadounidense (American Jewish Committee, AJC) entre otras junto con la Unión Estadounidense por las Libertades Civiles (American Civil Liberties Union, ACLU), iniciaron numerosos litigios con el fin de criminalizar la exhibición de pesebres en propiedades públicas. Esto culminó en el histórico caso de la Corte Suprema, Condado de Allegheny contra ACLU de Greater Pittsburgh (1989), que dictaminó que los pesebres por sí solos en terrenos públicos constituyen una violación constitucional, mientras que las lámparas de Janucá no lo son. Es por esto que en la mayoría de los países occidentales secularizados (por diseño), podrás encontrar grandes januquiás en lugares públicos, acompañadas de grandes celebraciones a las que asisten políticos y jefes de Estado, pero rara vez verás un pesebre. De nuevo: es intencional, hay una verdadera guerra contra todo lo Cristiano en la cultura.
¿Por qué la guerra contra la Navidad? Sencillo: por la misma razón que aquellos antiguos judíos intentaron lapidar a Jesús durante Janucá: porque repudian la divinidad de Cristo.
Así que, por estas razones, me niego rotundamente a participar en esta fiesta mítica judaica. Yo celebro a Cristo, Su eterna divinidad y Su verdadera humanidad; Su muerte y resurrección. Él es el Verbo de Dios encarnado.
Los dejo con las advertencias de los Apóstoles del Señor:
– Tito 1:10-14:
"Porque hay muchos rebeldes, habladores vanos y engañadores, sobre todo los de la circuncisión, a quienes es preciso tapar la boca, porque están trastornando familias enteras, enseñando, por ganancias deshonestas, cosas que no deben ... Por eso, repréndelos severamente para que sean sanos en la fe, no prestando atención a mitos judaicos y a mandamientos de hombres que se apartan de la verdad".
Iglesia de Dios: ¡no comulguéis con los incrédulos! ¡Resistid las fábulas judaicas!
Entienda quien pueda ...